Stefan Oswald Popiołek – kochał archiwa

Urodził się 3 sierpnia 1926 roku w Ochodzach. Był synem Jana i Gertrudy z domu Langner. Szkołę podstawową ukończył w rodzinnej miejscowości. Naukę kontynuował w Miejskim Gimnazjum w Opolu. Pod koniec nauki został powołany do służby wojskowej w pomocniczej obronie. Dostał się do niewoli amerykańskiej. Do domu wrócił w 1946 roku.

Rozpoczął naukę w Liceum Pedagogicznym w Opolu. Następnie studiował historię na Uniwersytecie Wrocławskim. W czasie studiów podjął pracę w Archiwum Państwowym we Wrocławiu. W 1951 roku został służbowo przeniesiony do Opola w celu uruchomienia państwowej sieci archiwalnej. Dzięki jego staraniom przeniesiono siedzibę Wojewódzkiego Archiwum Państwowego w Opolu z ratusza do budynku przy ulicy Zamkowej 2. Udzielał się nie tylko na niwie archiwalnej. Brał również czynny udział w organizacji życia naukowego w Opolu. W latach 1953-1955 pełnił funkcję prezesa Komitetu Badań Naukowych Opolszczyzny.

Czynnie uczestniczył w pracach organizacyjnych nad reaktywowaniem Instytutu Śląskiego w Opolu W 1959 roku został powołany na zastępcę dyrektora Instytutu Śląskiego, w którym później pełnił funkcję sekretarza naukowego i samodzielnego pracownika naukowo-badawczego Na kilka lat opuścił Wojewódzkie Archiwum Państwowe, żeby od 1 stycznia 1966 roku objąć stanowisko dyrektora Centralnego Muzeum Martyrologii Jeńców Wojennych w Łambinowicach.. Do pracy w Wojewódzkim Archiwum Państwowym w Opolu powrócił w 1978 roku. Z dniem 1 stycznia 1983 objął stanowisko dyrektora Archiwum Państwowego w Opolu. Funkcję tę pełnił do śmierci. Zmarł 5 listopada 1986 roku w Opolu.

W 1955 roku wraz z prof. Stanisławem Kolbuszewskim zorganizował Opolskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk. Przez kilka lat pełnił w nim funkcje wiceprezesa i sekretarza naukowego.

/B.S.