Stanisław Dubois – potomek napoleońskiego oficera

Urodzony 9 stycznia w Warszawie, działacz Polskiej Partii Socjalistycznej Stanisław Dubois był potomkiem napoleońskiego oficera z Paryża, który po kampanii 1812 roku postanowił zostać Polakiem.

Stanisław już w liceum wstąpił do PPS. W 1918 r. jako 17-latek w szeregach POW rozbrajał Niemców w Warszawie. 19-letni Stanisław Dubois walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W bitwie warszawskiej został ranny w nogę. Już pół roku później był żołnierzem zorganizowanego przez kpt. Tadeusza Puszczyńskiego ps. Wawelberg specjalnego oddziału, znanego jako Grupa Destrukcyjna Konrada Wawelberga.

W nocy z 2 na 3 maja 1921 roku brał udział w wysadzaniu mostu kolejowego w Szczepanowicach pod Opolem. Brał też udział w wysadzaniu mostu drogowego między Gogolinem i Strzelcami Opolskimi oraz torów kolejowych na trasie Opole – Strzelce Opolskie. Za udział w powstaniu awansowano go na kaprala, a także odznaczono Krzyżem Walecznych oraz Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi I klasy.

W okresie międzywojennym był twórcą Czerwonego Harcerstwa TUR, posłem na sejm, radnym Warszawy i dziennikarzem. Po zamachu majowym trafił do twierdzy brzeskiej. Walczył w wojnie obronnej 1939 r., a potem w szeregach konspiracji. Aresztowany latem 1940 r. trafił do obozu koncentracyjnego w Auschwitz. W obozie przeżył dwa lata biorąc czynny udział w ruchu oporu zorganizowanym przez słynnego rotmistrza Witolda Pileckiego. Za tę aktywność Stanisław Dubois został przez Niemców rozstrzelany 21 sierpnia 1942 r.

/ Bolesław Bezeg

Stanisław Dubois – potomek napoleońskiego oficera