Max Glauer – artysta od zdjęć

Max Glauer urodził się 11 sierpnia 1867 we Wrocławiu. Dzieciństwo spędził w Carlsruhe (obecnie Pokój), później rodzina przeniosła się do Murowa, a następnie do Zakrzowa.

W 1883 roku, wieku 16 lat, Glauer rozpoczął terminowanie w zawodzie fotografa. Doświadczenie zdobywał u wrocławskich fotografów, po nauki jeździł także do Drezna. Do Opola Glauer powrócił w 1893 r. Otworzył zakład fotograficzny przy Krakauer str. 34 a (obecnie ul. Krakowska), gdzie zamieszkał wraz z żoną.

Był laureatem wielu nagród w dziedzinie fotografii, między innymi we Frankfurcie nad Menem, Düsseldorfie, Moguncji, Kassel, Dreźnie, St. Luis, Ohio (USA), Paryżu, Rydze, Gliwicach, Wrocławiu. Za te zasługi Glauer otrzymał w 1912 roku dekret nadający mu tytuł „Nadwornego fotografa królewskiego” i przywilej fotografowania królewskiej rodziny.
Jego drugą pasją była fotografia krajoznawcza.

Glauer jeździł ze swoim aparatem po Górnym Śląsku fotografując krajobraz, wieś i napotkanych ludzi. W Opolu jego ulubionym miejscem był plac przed kościołem św. Sebastiana, gdzie ustawiał się często ze swoim aparatem, aby sfotografować starych Ślązaków, którzy przychodzili tu na msze w języku ich serca (w okresie międzywojennym odbywały się tu nabożeństwa po polsku).

Glauer prowadził w swoim domu salon wystawienniczy. Organizował wystawy malarstwa, grafiki i rzeźby. Był inicjatorem powstania w Opolu Towarzystwa Łyżwiarskiego, Towarzystwa Eichendorffa oraz Zjednoczenia Koncertowego.

Zmarł niedługo po swoich 68. urodzinach, 25 sierpnia 1935 w Opolu. Pochowany na cmentarzu przy Breslauerstrasse (obecnie ul. Wrocławska) obok żony.

/U.Z.

Max Glauer – artysta od zdjęć