Alfred Nowinski – pisarz i poeta

18 sierpnia 1881 r. urodził się w Opolu Alfred Nowinski, jeden z najbardziej znanych przedwojennych górnośląskich pisarzy i poetów.

Ojciec był żołnierzem zawodowym w stopniu oficera. Według relacji opolan znających pisarza, ojciec życzył sobie, aby syn poszedł w jego ślady. Nowinski wybrał jednak zawód nauczy­ciela, kształcąc się w seminarium nauczycielskim w pobliskim Prósz­kowie. Następnie pracował w opolskim gimnazjum realnym, znaj­dującym się na skrzyżowaniu obecnej ulicy Katowickiej z Oleską. Sławę poetycką zapewnił Nowinskiemu wiersz pt. Lied für Ober­schlesien (Pieśń dla Górnego Śląska), opublikowany w 1912.

W 1921 r. w wydał w Lipsku tomik poezji „Herzblut” (Krew serdeczna), ale swoje naj­piękniejsze liryki publikował w czasopismach i prasie codziennej. Natomiast powieścią, która przydała mu sporo sławy, jest „Im Feuerschein. Roman aus einer oberschlesischen Stadt” (W blasku ognia. Powieść o pewnym górnośląskim mieście), wydana we Wrocławiu w 1928 r. Oparłszy się na dociekliwych badaniach archiwalnych, opisał w niej życie w dziewiętnastowiecznym Opolu, nawiedzanym nie tylko przez powodzie, ale głównie przez pożary powodowane przez piromankę – mieszkankę miasta.

Natomiast zaszczytne miano „górnośląskiego La Fontaina” przydała mu kry­tyka literacka za zbiór baśni „Meine bunte Wiese” (Moja barwna łąka). Śmierć niespodziewanie przerwała bogatą i różnorodną twórczą działalność Alfreda Nowinskiego. Umarł nagle, na ulicy w Opolu, 19 stycznia 1933 roku. Nierozpoznany, został przewieziony do kostnicy. Pocho­wano go na cmentarzu na Półwsi. Jego grób znajduje się tam do dziś.
/J.R.

Alfred Nowinski – pisarz i poeta