Wyprawa Kazimierza I

W sierpniu 1217 r. książę opolski Kazimierz I opuścił gród na Ostrówku i jako dowódca opolskiego hufca krzyżowców wyruszył na V wyprawę krzyżową. Głównodowodzącym wyprawy był król węgierski Andrzej II i to u jego boku książę Kazimierz stanął, aby walczyć w obronie wiary.

Po zaokrętowaniu się 23 VIII, w porcie w Splicie, znajdującym się na terenie dzisiejszej Chorwacji, krzyżowcy drogą morską dotarli do Ziemi Świętej. Wyprawa ta ograniczyła się tylko do kilku łupieżczych wypadów.

W styczniu 1218 r. krzyżowcy węgierscy drogą lądową przez Azję Mniejszą udali się w drogę powrotną. Główną przyczyną tej krucjaty było zdobycie relikwii, dlatego uznano, że Andrzej II, zdobywając relikwie św. Stefana, wypełnił śluby krucjatowe, a polscy rycerze, wraz z księciem Kazimierzem, postanowili zakończyć misję i powrócić do kraju. Trasa wiodła przez Antiochię, Bitynię, Nikeę, Cesarstwo Łacińskie. W Bułgarii zostali zatrzymani przez tamtejszego władcę. Właśnie z Bułgarii Kazimierz przywiózł żonę Wiolę.

/Henryk Welc

Wyprawa Kazimierza I