Do Opola przybywają pierwsze siostry szkolne de Notre Dame

Dopiero w XIX w. częściej zaczęto dostrzegać potrzebę edukacji płci żeńskiej. W zadanie to włączyły się wspólnoty zakonne, wśród nich utworzone w 1833 r. bawarskie zgromadzenie sióstr szkolnych de Notre Dame.

Okoliczności ich pojawienia się w Opolu są osobliwe. W 1851 r. do tutejszego szpitala św. Wojciecha trafiła umierająca siostra Clotilde Müller. Z sakramentem namaszczenia chorych przybył do niej ks. Hermann Gleich, pełniący także obowiązki inspektora szkolnego. Poznał wówczas charyzmat zgromadzenia, więc gdy dr Schubert zaplanował założenie w Opolu szkoły katolickiej, proboszcz Gleich wezwał z Wrocławia siostry de Notre Dame do prowadzenia tejże placówki.

Pierwsze siostry szkolne (s. Berthilda Wolf i s. Hiazinta Kröger) przybyły do Opola w dniu 1 VIII 1857 i zamieszkały w szpitalu św. Aleksego. Tam też, w fatalnych warunkach lokalowych, prowadziły szkołę średnią dla 26 dziewcząt. Z czasem siostrom powierzono prowadzenie czterech klas elementarnej szkoły miejskiej dla dziewcząt. Rosnący prestiż szkoły i wzrost liczby wychowanek do 80, skłoniły ks. Gleicha do podjęcia wyzwania budowy klasztoru wraz z ze szkołą. Obiekty powstały przy Małym Rynku (Tuchmarkt). Inwestycję podjęto w końcu 1859 r. Po trwających pół roku regularnych kwestach i uzyskaniu sporej dotacji od biskupa Henryka Förstera, 30 V 1860 wmurowano kamień węgielny, a rok później szkoła służyła już swym uczennicom i wychowankom (siostry prowadziły szkołę średnią i zakład wychowawczy). Z czasem placówka prowadziła zajęcia dla 700 dziewcząt!

Trudno w tym czasie na Górnym Śląsku znaleźć większą i równie renomowaną żeńską szkołę średnią o takim profilu. W wymiarze praktycznym przekazywano m.in. umiejętności potrzebne do prowadzenia gospodarstwa domowego. Uczennicami były zarówno Niemki, jak i Polki, katoliczki, protestantki i żydówki, dziewczęta z ubogich i zamożnych domów. Opolski klasztor sióstr szkolnych został określony jako „pomnik kapłańskiej aktywności” ks. Gleicha. W okresie kulturkampfu siostry szkolne zostały usunięte z Opola. Ich powrót nastąpił w 1888 r. W styczniu 1945 r. znaczna część zabudowy klasztornej, w tym szkoła z imponującą aulą, uległa zniszczeniu.